سلام دوستان خوب وهمراهان عزیزی که من رو شرمنده کردین و اومدین نظر دادید

خب ادامه میدم

دخی به دنیا اومده بود و من هم منتظرآقای همسر که بعد از یه مدت آقای همسر اومد و شروع کرد از همه

چی وهمه جا عکس گرفتن از بیرون بیمارستان از دخی خودش و از من و مامان و خودش و..... بعد که

عکس ها رو به من نشون میداد دیدم از توی خیابون هم عکس گرفته از خیابون و ماشین ها و برفهایی

 که روی درخت ها نشسته بود و خیلی چیزها

آقای همسر اومد ونهار برای خودش و مامان خریده بود و من هم غذا خورده بودم بعد از مدتی آقای همسر

 گفت من میرم چون کلاسم شروع شده و ایشون رفت و من موندم و مامان خانمی من حدود چهل و هشت

 ساعت بود نخوابیده بودم  شب نصف شب مامان خانم هم کنار تخت من نشسته خوابیده بود و منتظر بود

اگربچه بیدار شد و گریه کرد اون رو بده به من و.... خب اون شب با تمام سختی هاش گذشت صبح شد و

 دکتر ها یکی یکی اومدن و نوزادها رو معاینه کردن و واکسن های بچه ها رو زدن دخی کوچولی من به

دلیل خیس بودن توی گوشهاش دستگاه رو کلافه کرده بود دستگاه جواب نمی داد دکتر گفت چند روز دیگه

حموم نبرده بیاریدش و یک برگه داد و رفت خب ظهر شد و من منتظر آقای همسر و بابای محترم تا بیان و

 حکم ترخیص رو بگیرن و کارای بیمارستان رو بکنن تا بریم خونه من قرار بود برم خونه مامان خانم که

 دیدم اومدن و تاظهر کارها رو کردن و حرکت کردیم بریم به سمت خونه و جالب اینجا بود که خواهر خانم

 که قرار بود لباس های من رو بفرسته بیاد جوراب ها و مغنعه من رو یادش رفته بود بده من هم شال

پوشیدم و کفش هام که الحمد لله کاملا پوشیده بود

خب می دونم خسته میشید از خوندن خاطره زیاد

خب اانشالله دوباره بیام و برای خودم و شما خاطرات رو بنویسم